Τετάρτη, 31 Οκτωβρίου 2012

"To μυστικό της Ανεμότρυπας", στο Μουσείο Ηρακλειδών

Σις μεγάλες χειμωνιάτικες νύχτες... ένα παραμύθι πάντα γλυκαίνει τις καρδιές. Τους δίνει δύναμη να περιμένουν την Άνοιξη, που κάθε φορά φτάνει στην ώρα της. Γιατί σ' ένα μύθο γεννιούνται όλες οι σοφές αλήθειες, κι όταν τελειώσουν το ταξίδι τους ξαναγυρνούν πάντα στο μύθο τους. Για να μείνουν πάντα νέες!...

"...Πήγα γρήγορα στην κουζίνα κι άνοιξα το ντουλάπι με τα καλά σερβίτσια. Έβγαλα τον μεγάλο ασημένιο δίσκο, δώρο της γιαγιάς μου της παραμυθούς, την κόκκινη κρυστάλλινη 

κανάτα και τα κόκκινα κρυστάλλινα ποτήρια. Μάγισσα Ζαχαρούλα ήταν αυτή, ήθελα να την τιμήσω όπως της έπρεπε. Γέμισα την κανάτα με χυμό κι έβαλα σε μια μικρή γυάλα καραμέλες από ροδόμελο και σουσάμι που είχα φτιάξει με τα χεράκια μου.
Σε λίγα λεπτά ήμουν και πάλι στον κήπο. Ακούμπησα κεφάτη το δίσκο στο τραπέζι περιμένοντας ανυπόμονα τη γνώμη της.
«Πολύ νόστιμος ο χυμός, Χαρά. Θα γίνει τέλειος, αν βάλεις λίγες παραπάνω αγριοφράουλες και μερικές σταγόνες φρεζόμελο εξάλλου ο κήπος σου είναι γεμάτος φρέζιες», σχολίασε η μάγισσα Ζαχαρούλα αφού ήπιε μια γουλιά και κοίταξε με ευχαρίστηση τον κήπο μου.
«Φρεζόμελο;»... ( Το μυστικό της Ανεμότρυπας - μικρό απόσπασμα)


Τώρα μπορείτε να προμηθευτείτε "Το μυστικό της Ανεμότρυπας" και από το πωλητήριο του Μουσείου Ηρακλειδών, Ηρακλειδών 16 - Θησείο. 
Ημέρες και ώρες λειτουργίας του Μουσείου: 
Παρασκευή: 13:00 - 21:00
Σάββατο: 11:00 - 19:00
Κυριακή: 11:00 - 19:00




Πληροφορίες σχετικά με τα τμήματα δημιουργικής γραφής και λογοτεχνίας για παιδιά 8-12 ετών που λειτουργούν κάθε Σάββατο στο Μουσείο:
                                www.herakleidon museum.gr


Παρασκευή, 22 Ιουνίου 2012

Η αιώνια πάλη Καλού και Κακού
Της Ριτσας Μασουρα – εφημερίδα «Καθημερινή» 9.6.2012


Χριστίνα Κόλλια
Το Μυστικό της Ανεμότρυπας
Εικονογράφηση Μαργαρίτα Ράντεβα, Εκδόσεις Φίλντισι

Θα μπορούσε να είναι μια μαγική περιπέτεια με χιούμορ. Χιούμορ κατανοητό κυρίως στον κόσμο των παιδιών. Είναι όμως κάτι πολύ πιο ουσιαστικό. Το «Μυστικό της Ανεμότρυπας» της Χριστίνας Κόλλια διεγείρει συνεχώς τις αισθήσεις. Πρωταγωνίστρια η φαντασία και δίπλα της η αέναη πάλη ανάμεσα στο Καλό και το Κακό. Δεν υπάρχουν κομπάρσοι. Πολλές φορές οι κομπάρσοι μεταφέρουν με δυσκολία τα σωστά μηνύματα και ακόμη πιο βαρετά παλεύουν για τη θριαμβευτική νίκη του Καλού.
Μέσα από τις γραμμές του παραμυθιού της, η δημιουργός του «Μυστικού της Ανεμότρυπας», Χριστίνα Κόλλια, κινείται σαν αιλουροειδές, προβάλλοντας αξίες και γνώσεις χωρίς διδακτισμό. Προτάσσει την περιπέτεια, καταφεύγει στη μυθολογία, ανακαλύπτει και η ίδια τους θησαυρούς των δικών μας μύθων και κεντρίζει απροκάλυπτα τη δημιουργική φαντασία του νεαρού αναγνώστη.


Δεν έχει τόση σημασία η πλοκή του παραμυθιού. Αλλωστε, τα παιδιά κρίνουν με τον δικό τους τρόπο· μακριά από υπερθετικές ή πληθυντικές σκέψεις των μεγάλων. Εχει σημασία, όμως, να γραφτεί πως το παραμύθι διαθέτει το πλεονέκτημα της μέγιστης παιδαγωγικής αξίας. Εμπεριέχει τη γνώση και την ψυχαγωγία, αλλά και την ηθική διαπαιδαγώγηση, και παράλληλα διδάσκει στο παιδί να παρακολουθεί τη φύση, τα ζώα, το φέρνει σε επαφή με την ετερότητα, όπως επίσης το αφήνει να συναντηθεί μόνο του και όρθιο με το προαιώνιο Κακό. 
Ακόμη και αν λόγω του νεαρού της ηλικίας του το παιδί δεν έχει προλάβει να αφομοιώσει έννοιες δυσνόητες, όπως η απληστία, ο εγωισμός, το μίσος, η φιλαργυρία, η κοροϊδία, το ψέμα και η διαφθορά, μέσα από την «Ανεμότρυπα» εξοικειώνεται με τα χειρότερα ελαττώματα του ανθρώπου, όχι για να τα ενστερνιστεί, αλλά για να επιχειρήσει το ακατόρθωτο: να τα ξεριζώσει από τον δρόμο του και τη νύχτα που θα ονειρευτεί να δει τον οδικό του χάρτη καθαρό. Να θάψει βαθιά στη γη τον θλιβερό εαυτό του ατόμου και να το αντικαταστήσει με τη φιλία, την καλοσύνη και την αλήθεια. Κυρίως, όμως, με την αγάπη. Είναι η αγάπη αυτή που εισπράττει τους περισσότερους πόντους και σχεδόν νομοτελειακά γίνεται η σταθερά του παιδιού. Γιατί το παραμύθι δεν μπορεί παρά να βρίθει ωραίων μηνυμάτων. Αν το αφήσεις στους επιτήδειους εραστές του Κακού, κάποια στιγμή θα σε αφήσει κι εκείνο, θεωρώντας ότι δεν πάλεψες όσο έπρεπε.
Ας θυμηθούμε πως εύκολο είναι να κρατήσουμε σε αγωνία ένα παιδί, γράφοντας ανατριχιαστικά σενάρια με δράκουλες και με τέρατα, αδιαφορώντας στην ουσία για τον εύθραυστο ψυχισμό του. Το δύσκολο είναι να κερδίσεις τον μικρό αναγνώστη προκαλώντας τον με την ποιότητα, με τη χαρά και το γέλιο, να τον κάνεις να βυθιστεί σε ένα λουτρό ψυχής, μακριά από εξυπνακίστικα κείμενα, φθηνά λογοπαίγνια και εξωφρενικούς νεολογισμούς.
Η Χριστίνα Κόλλια με το «Μυστικό της Ανεμότρυπας», ανάμεσα σε φρεζόμελα και ροδόμελα, ξωτικά, άγριες φράουλες, σουσάμι και καραμέλες, δίνει τη δική της μάχη για τη νίκη του Καλού.

Τρίτη, 22 Μαΐου 2012


"Μες του Αιγαίου τα νησιά
   αγγέλοι φτερουγίζουν"



 «Με τη βροχή, τον άνεμο
της άμμου το υφάδι
η φύση η κυκλαδική
φτιάχνει γλυπτό, το Σκιάδι…» *

Επιτέλους! Ταξίδι στο Αιγαίο!
Ταξίδεψα από το Σκιάδι - στην Κίμωλο μέχρι τις πορτοκαλιές της Νάξου. Στα Κουφονήσια μπήκα στα κάστρα κι ευτυχώς δεν ήρθε κανένας πειρατής! Στη Σαντορίνη λιάστηκα στις μαύρες παραλίες και μόλις έμαθα τη θαυμαστή ιστορία της Δήλου πετάχτηκα μέχρι την Κύθνο να κολυμπήσω στα κρυστάλλινα νερά της.
Μεθυσμένος από την τόση ομορφιά έγραψα ένα ποίημα:
«Η μαγεία που σου δίνει το Αιγαίο έρχεται συνήθως
 βράδυ.
Που οι άνθρωποι μαζεύονται στο πολύ γνωστό
Σκιάδι.
Είναι ένας τόπος που κάποιος θα’ θελε
να μένει.
Ιδιαίτερα τον Αύγουστο που οι άνεμοι χορεύουν
στο μελτέμι.
Τα αστέρια βγαίνουν βόλτα. Ταξιδεύουν μες
τους γαλαξίες.
Κι αν κάποιος τα προσέξει, με το δικό τους τρόπο
λένε ιστορίες.
Όταν βλέπουμε τον ήλιο το χρυσό και μια θάλασσα γαλάζια
στα νησάκια
Θα πούμε ένα ευχαριστώ
στο Θεό.
Ανάβοντας ένα κερί στα μικρά κατάλευκα
εκκλησάκια.»

Μπορεί το ταξίδι μου σε ολόκληρο το Αιγαίο να έγινε μέσα από το εργαστήρι της δημιουργικής γραφής, όμως, ήταν ολοζώντανο κι αξέχαστο!

Μ. Χ.
Α΄ Γυμνασίου

Απόσπασμα από το καλοκαιρινό τεύχος της εφημερίδας "Τα νέα του Michelangelo". 


* Το αστεράκι επισημαίνει  στίχους από την ποιητική συλλογή, «Μικρό αλφαβητάρι του Αιγαίου» της Χριστίνας Κόλλια, βάσει της οποίας εργάστηκαν τα παιδιά για το λογοτεχνικό οδοιπορικό στο Αιγαίο.


Κυριακή, 8 Απριλίου 2012

"Ελληνικό Πάσχα" από τις Εκδόσεις Ψυχογιός

Πάσχα και Λαμπρή, χαίρονται οι λαγοί! Και όχι μόνο οι λαγοί. Αλλά και τα παιδιά. Γιατί Πάσχα σημαίνει κόκκινα αυγά, πεντανόστιμα τσουρέκια, μοσχομυριστή μαγειρίτσα , λαμπάδες και δώρα. Και κυρίως, Πάσχα σημαίνει τη θυσία του Ιησού και την Ανάστασή Του.
Δέκα αγαπημένοι συγγραφείς από τον Κύκλο του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου περιγράφουν μέσα από τις ιστορίες τους το παραδοσιακό ελληνικό Πάσχα.

Περιεχόμενα



ΜΑΝΟΣ ΒΕΝΙΕΡΗΣ
Αρνάκι πεταλούδα

ΑΝΤΩΝΙΑ ΒΙΤΑΛΙΩΤΟΥ-ΣΕΤΤΑ
Πάσχα στη φύση με τον... Ταρζάν

ΕΛΛΗ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ
Το χάδι που γιατρεύει

ΓΛΥΚΕΡΙΑ ΓΚΡΕΚΟΥ
Ποιος είναι το Πάσχα;

ΑΣΠΑΣΙΑ ΚΑΤΣΟΥΛΗ-ΣΥΜΕΩΝΟΓΛΟΥ
Τα γοβάκια να είναι άσπρα

ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΚΟΛΛΙΑ
Το αγγελούδι της Ανάστασης

ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΜΑΣΤΡΟΜΙΧΑΛΑΚΗ

Τα λουλούδια της Μεγάλης Παρασκευής

ΛΟΥΛΑ ΠΑΠΙΔΑΚΗ-ΠΙΠΙΝΗ
Πάσχα στο μικρό ψαροχώρι

ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΕΜΟΥΝΔΟΣ
Κι ακούστηκε ένα πλατς!

ΦΡΑΝΣΗ ΣΤΑΘΑΤΟΥ
Η μεγάλη καμπάνα και η μικρή καμπανούλα


Πέμπτη, 5 Απριλίου 2012

"Το μυστικό της Ανεμότρυπας" θεατρική παράσταση

Στις 4 Απριλίου 2012 "Το Μυστικό της Ανεμότρυπας" ανέβηκε σε πρώτη θεατρική παράσταση από την Ερευνητική και Καλλιτεχνική Ομάδα της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών "Δρυός Τόποι" στον Πολιτιστικό Πολυχώρο "Κώστας Κωσταράκος" του Δήμου Πειραιά.






Σκηνοθεσία: Ανδρέας Κουτσουρέλης
Κοστούμια-σκηνικά αντικείμενα: Μαίρη Τριανταφύλλου
Διασκευή θεατρικού κειμένου: Μίση Παππά
Μουσική σύνθεση: Μαριέλλη Σφακιανάκη
Χορογραφία: Ολυμπία Αγαλιανού






Ηθοποιοί: Ζωή Αλουπογιάννη - Τρέφτης, Έμιλυ Μιχαηλίδου - θεία Χαρά, Γιώτα Μπάλη - μάγισσα Ζαχαρούλα, Βασιλική Ντριβίλλα - Φρίζο το ξωτικό, Όλγα Παπαχρυσοστόμου - γάτα Ολυμπία, Δημήτρης Σακελλαρίδης - σκύλος Ευτύχιος, Ελένη Τουλουπάκη - μάγισσα Μέλια.

Κυριακή, 1 Απριλίου 2012

Λότη Πέτροβιτς- Ανδρουτσοπούλου: Μιλώντας για το βιβλίο της Χριστίνας Κόλλια ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΗΣ ΑΝΕΜΟΤΡΥΠΑΣ


Μέσα σ’ ένα ζεστό, φιλικό, ευχάριστο κλίμα όπου γίνονται πάντα οι παρουσιάσεις βιβλίων όπως η σημερινή, οι εισηγητές, μιλώντας για το παρουσιαζόμενο βιβλίο, αρχίζουν συνήθως με μια περίληψη του περιεχομένου του, επισημαίνουν τα καλά του σημεία, υπογραμμίζουν τις αρετές του και εύχονται «καλή επιτυχία» και στον συγγραφέα.
          Προσωπικά, με την άδειά σας, θα ήθελα να επιχειρήσω κάτι λίγο διαφορετικό. Ν’ αναφερθώ με συντομία σε κάποια ενδιαφέροντα σημεία που αφορούν τη σημερινή κατάσταση του παιδικού λογοτεχνικού βιβλίου και να τοποθετήσω το βιβλίο της Χριστίνας μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο, πιστεύοντας πως έτσι θα φανούν καλύτερα τα όσα έχει να μας προσφέρει.

Είναι πια πολύ γνωστό και γενικά παραδεκτό πως η λογοτεχνία που απευθύνεται κατά κύριο λόγο στα παιδιά και τους νέους έχει αναπτυχθεί εξαιρετικά τις τελευταίες δεκαετίες σε ολόκληρο τον κόσμο. Γνωστό επίσης πως η κίνηση των λογοτεχνικών παιδικών και νεανικών βιβλίων, τόσο παγκόσμια όσο και στην Ελλάδα, είναι εντυπωσιακή. Ειδικά η άνθηση της ελληνικής Παιδικής/Νεανικής Λογοτεχνίας, από τη δεκαετία του 1970 και μετά, είναι φαινόμενο που επισημάνθηκε, μελετήθηκε και ερμηνεύτηκε ποικιλότροπα από το σύνολο των ερευνητών του κλάδου, πανεπιστημιακών, κριτικών και άλλων μελετητών. Ωστόσο, όπως έχω από καιρό επισημάνει σε σχετικό άρθρο μου στο περιοδικό ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ στο χώρο της λογοτεχνίας για παιδιά και νέους, η άνθηση αυτή διατρέχει κίνδυνο να ανακοπεί από παράγοντες που συνειδητά ή όχι την απειλούν.

Πoλιτιστικό Κέντρο Ελληνικού 31.3.2012

Οι παράγοντες αυτοί είναι πολλοί και ποικίλοι, ας επικεντρωθούμε όμως σ’ αυτούς που κυρίως μας ενδιαφέρουν απόψε, δηλαδή εκείνους που προέρχονται από τους ίδιους τους δημιουργούς. ΄Ισως σας ξαφνιάζει αυτό που ακούτε: Είναι δυνατόν να απειλείται η άνθηση ενός λογοτεχνικού είδους και από τους ίδιους τους δημιουργούς του; Και όμως είναι. Ας σκεφτούμε μερικές περιπτώσεις, που θα τις χαρακτήριζα «παγίδες»:
Η ευρεία κυκλοφορία παιδικών βιβλίων -απόρροια της άνθησης– δημιουργεί συχνά τα τελευταία χρόνια μια τάση “ευκολογραφίας”, κυρίως στους νεοεμφανιζόμενους που έχουν την επιθυμία να “γράψουν” κάτι και αποφασίζουν ν’ αρχίσουν από την παιδική λογοτεχνία, κάνοντας το τεράστιο σφάλμα να τη θεωρήσουν ως “εύκολο είδος”. Οι συνέπειες ευνόητες. Κατακλυσμός της αγοράς από παιδικά βιβλία χαμηλής ποιότητας.

Παρατηρείται ύστερα και το εξής φαινόμενο: Δημιουργοί αναγνωρισμένοι σε άλλους κλάδους (ποιητές, πεζογράφοι, συγγραφείς ροζ λογοτεχνίας, θεατρικοί συγγραφείς κλπ) που ουδέποτε ασχολήθηκαν με την παιδική/νεανική λογοτεχνία, καμιά σχετική προετοιμασία, προβληματισμό ή κατάρτιση δεν έχουν και αγνοούν πλήρως την πορεία και τις εξελίξεις που έχουν σημειωθεί στον κλάδο αυτόν, αποφασίζουν να “εισβάλουν” στο χώρο, όχι από πραγματικό ξαφνικό ενδιαφέρον, αλλά ωθούμενοι από υποτιθέμενα οικονομικά οφέλη που νομίζουν ότι θα έχουν από τα παιδικά βιβλία, εξαιτίας της άνθησης. Τα έργα τους ωστόσο δύσκολα μπορούν να ενταχθούν επάξια στο τμήμα αυτό της γραμματολογίας που ορίζεται ως παιδική/νεανική λογοτεχνία.


Και στις δύο παραπάνω περιπτώσεις, ακριβώς επειδή λείπει η προετοιμασία και η κατάρτιση, αλλά και λόγω αναμενομένων κερδών, ανιχνεύονται τα εξής:
1.       Επανέρχεται το φάντασμα του διδακτισμού. Συχνότατες π.χ. οι περιπτώσεις εκείνων που θέλουν βεβιασμένα «να περάσουν μηνύματα», κατά την τετριμμένη έκφραση, για σωστή κοινωνική συμπεριφορά, να μιλήσουν με ρηχό ή λανθασμένο τρόπο στα παιδιά για την οικολογία, την ιστορία, την Τέχνη -και άλλα πολλά. Χτυπητό το παράδειγμα κυρίας που συγγράφει «ευπώλητα» ροζ μυθιστορήματα: Στον πρόλογο του παιδικού βιβλίου που αποφάσισε να γράψει, δηλώνει ότι αποφάσισε να ασχοληθεί και με τα παιδιά, για να τους δώσει «κατευθύνσεις»!
2.       Άλλοτε πάλι, στην προσπάθεια να κερδηθεί το νεανικό αναγνωστικό κοινό, επικρατεί ένας απαράδεκτος «λαϊκισμός» προς τα παιδιά, ένα ύποπτης προέλευσης χαϊδολόγημα του τύπου «τα παιδιά ξέρουν καλύτερα» ή «τα ξέρουν όλα» και λοιπά παρόμοια, όπως το «για όλα φταίνε (συλλήβδην) οι μεγάλοι», κάτι που φορές είναι και επικινδύνως αντιπαιδαγωγικό. ΄Ετσι, για την επίλυση κάποιου κοινωνικού προβλήματος,  π.χ. τη μόλυνση του περιβάλλοντος, την απειλή του πολέμου, τη φτώχεια, την ανεργία κ.λπ., η συνεργασία μικρών και μεγάλων συχνότατα απουσιάζει και η πιθανότητα ομαδικής δράσης ή αρμονικής συνύπαρξης όλου του ηλικιακού φάσματος εξοβελίζεται, με αποτέλεσμα να εδραιώνεται παιδιόθεν η εντύπωση ότι το περίφημο «χάσμα» είναι διά παντός αγεφύρωτο. Πέραν αυτού,  ο «παιδικός λαϊκισμός», όπως τολμώ να τον χαρακτηρίζω, είναι κατακριτέος και για κάτι ακόμη: Αποτελεί έμμεση προτροπή ή υποδηλώνει την προσδοκία ότι τα παιδιά μπορούν και οφείλουν να τα διορθώσουν όλα ερήμην των γενικώς «κακών» μεγάλων. Κι αυτό λειτουργεί ως άλλοθι πολύ βολικό για τους καταγγέλλοντες συγγραφείς, αφού έτσι αισθάνονται ότι εκείνοι απαλλάσσονται από τη συλλογική ευθύνη για ό,τι λανθασμένο έχει διαπραχθεί, τη φορτώνουν στους αδύνατους ακόμη ώμους της επόμενης γενιάς και ησυχάζουν ότι έπραξαν το καθήκον τους.
3.       Άλλος τρόπος για να κερδηθεί εύκολα το παιδί-αναγνώστης είναι η τρομολαγνεία. Τι πιο εύκολο να κρατήσεις σε αναγνωστική αγωνία ένα παιδί, από του να του διηγηθείς κάτι εξωφρενικό που το τρομάζει και το συγκλονίζει, κάτι ανατριχιαστικό, με αιμοβόρους δράκουλες, αδυσώπητους μάγους κατόχους εργαλείων νέας τεχνολογίας, τέρατα αρρωστημένης φαντασίας και άλλα συναφή, αδιαφορώντας αν κάτι τέτοιο ωφελεί τον ψυχικό του κόσμο ή όχι. Αυτή η τρομολαγνεία είναι φανερό ότι προέρχεται από μίμηση ξένων προτύπων. Λόγος της μίμησης είναι προφανέστατα η μεγάλη κυκλοφορία γνωστών ξένων βιβλίων, με πολλά και άκρως τρομακτικά στοιχεία, άσχετα με την ελληνική παράδοση, τον ελληνικό πολιτισμό, την ελληνική μυθολογία. Ας σημειώσουμε ότι η τάση αυτή, πέρα από τις φανταστικές ιστορίες, έχει αρχίσει να επεκτείνεται και στην πεζογραφία για εφήβους. Εφιαλτικές καταστάσεις διαποτισμένες με μπόλικη βία, οικογενειακή ή κοινωνική,  αρρωστημένες συμπεριφορές ξένες προς την ελληνική πραγματικότητα και τον ελληνικό τρόπο ζωής, δειλά αλλά σταθερά έχουν αρχίσει να αποτελούν τον πυρήνα κάποιων μυθιστορημάτων για νέους.
4.       Το να κερδίσεις ένα νεαρό αναγνώστη προκαλώντας του, με έργο ποιότητας, χαρά ή γέλιο που να είναι πράγματι «λουτρό ψυχής» είναι δύσκολο. Στα γρήγορα και πιο εύκολα το πετυχαίνεις με εξυπνακίστικα κείμενα, με σελίδες γεμάτες φτηνά λογοπαίγνια και εξωφρενικούς νεολογισμούς εν ονόματι της διεύρυνσης της ταλαίπωρης γλώσσας μας, με χονδροειδείς φιγούρες και άγαρμπα αστεία.


      Και τις τέσσερις παγίδες που ανέφερα τις έχει αποφύγει η Χριστίνα. Στο Μυστικό της Ανεμότρυπας, προβάλει αξίες και προσφέρει γνώσεις χωρίς διδακτισμό. Παρουσιάζει μια δραστήρια συντροφιά που συνεργάζεται και μάχεται για το καλό και το δίκιο χωρίς ηλικιακούς αποκλεισμούς. Στήνει μια περιπέτεια με το απαραίτητο λεγόμενο «σασπένς», όπου οι κακοί με τις πράξεις τους προκαλούν απέχθεια, και η αγωνία για την έκβαση της πλοκής κορυφώνεται, χωρίς να φτάνει στο σημείο να προκαλέσει τρόμο στο παιδικό αναγνωστικό κοινό. Αντλεί το θέμα της από τους θησαυρούς της Ελληνικής Μυθολογίας αποδεικνύοντας ότι ουδείς λόγος συντρέχει να καταφύγει σε ξένα πρότυπα για να συναρπάσει τα ελληνόπουλα και να συμβάλει στην ανάπτυξη της φαντασίας τους. Χρησιμοποιεί μια ρέουσα σωστή γλώσσα, καλλιεργώντας το γλωσσικό αίσθημα στους μικρούς αναγνώστες χωρίς να καταφεύγει σε γλωσσικούς ακροβατισμούς και φτηνά λογοπαίγνια. Ενσταλάζει στο κείμενό της στιγμές χιουμοριστικές βαλμένες εκεί που πρέπει, ώστε το παραμύθι να γίνεται ανάλαφρο χωρίς υπερβολές, χωρίς προσπάθεια να προκαλέσει με «εξυπνακισμούς» το εύκολο γέλιο των μικρών αναγνωστών.

Ελπίζω να συμφωνήσετε ότι αυτές τις διαπιστώσεις άξιζε να τις αναφέρω,  αντί να ασχοληθώ εκτενώς με την πλοκή του παραμυθιού. Για την οποία ωστόσο επιτρέψτε μου να αναφέρω τα ελάχιστα. Στο Μυστικό της Ανεμότρυπας μια  παραμυθού γιαγιά θέλει να ετοιμάσει μια τούρτα υγιεινή, από βοτανοζαχαρωτά. Τη συνταγή την ξέρει μόνο η καλή μάγισσα Ζαχαρούλα, μα έχει χάσει τη μαγική της κουτάλα. ΄Ετσι, η γιαγιά, με συντροφιά  το σκύλο και τη γάτα της που μετέχουν ενεργά, αλλά και με τη βοήθεια κάποιων παραμυθένιων πλασμάτων,  αποφασίζει να βρει το μαγικό αυτό εργαλείο. Κι όλοι μαζί ξεκινούν για μια περιπέτεια που θα τους φέρει αντιμέτωπους με την κακιά μάγισσα Μέλια. Ταξιδεύουν σε δάση, πηγές και σπηλιές της Ελλάδας, συναντούν πλάσματα της Μυθολογίας, ανιχνεύουν αλήθειες οικολογικές και αξίες διαχρονικές, κινδυνεύουν, αλλά τελικά νικούν. Κι εμείς κερδίζουμε ένα αξιολογότατο βιβλίο, που είναι γεμάτο αγάπη, χρώματα, μοσχοβολιές κι ευαισθησία.

      ΄Εχω ακόμη δύο παγίδες ν’ αναφέρω, όμως αυτές δεν αφορούν τη συγγραφή, αλλά την εικονογράφηση και την έκδοση.
Παρόμοιοι κίνδυνοι μ’ εκείνους που αναφέραμε για τους συγγραφείς ελλοχεύουν και στη δουλειά των εικονογράφων. Συχνά διαπιστώνεται προσπάθεια για εντυπωσιασμό με φανταχτερές εικόνες, χαμηλή αισθητική, κραυγαλέες φιγούρες, δήθεν καλλιτεχνική πρωτοπορία που κρύβει άγνοια και έλλειψη σεβασμού προς την αναπτυσσόμενη αισθητική καλλιέργεια των παιδιών. Κανένα τέτοιο ολίσθημα από την πλευρά της Μαργαρίτας Ράντεβα. Αντίθετα έχουμε ένα γοητευτικό αποτέλεσμα, που ντύνει το κείμενο όπως του αρμόζει.

΄Οσο για την έκδοση, όπου ο κίνδυνος είναι συνώνυμος με την προσπάθεια για εύκολο κέρδος σε βάρος της ποιότητας, η εμφάνιση και μόνο του βιβλίου αποδεικνύει ότι η Χριστίνα στάθηκε τυχερή και σ’ αυτό, αφού απεφεύχθη κι εδώ η παγίδα.
΄Ετσι έγινε κι έχουμε ένα ξεχωριστό παιδικό βιβλίο, που, σύμφωνα με όσα αναφέραμε στην αρχή, όχι μόνο δεν είναι από εκείνα που απειλούν την άνθηση της ελληνικής παιδικής λογοτεχνίας, καθώς πλείστα άλλα του καιρού μας, αλλά εντάσσεται άνετα σ’ αυτήν, αφού προσφέρει αναγνωστική απόλαυση, είναι εικονογραφημένο με σεβασμό στην υπό ανάπτυξη αισθητική των παιδιών και παρουσιασμένο σε καλαίσθητη έκδοση χωρίς πρώτη έγνοια το κέρδος.
Οπότε τι άλλο μένει παρά να ευχηθούμε να είναι «καλοτάξιδο» το Μυστικό της ανεμότρυπας  και η συγγραφική πορεία  της Χριστίνας Κόλλια να είναι πάντα ανοδική!

Παρασκευή, 30 Μαρτίου 2012

Συγγραφικά κεράσματα για μικρούς και μεγάλους


Της Γεωργίας Γαλανοπούλου georgiagalanopoulou.blogspot.com


Χριστίνα Κόλλια
Το Μυστικό της Ανεμότρυπας
Εικονογράφηση: Μαργαρίτα Ράντεβα
Φίλντισι, 2011

Ένα γλυκύτατο κέρασμα περιπέτειας και γνώσης είναι το πρόσφατο παραμύθι της Χριστίνας Κόλλια «Το Μυστικό της Ανεμότρυπας» όπου μέσα από χρώματα και  μοσχοβολιές, γεύσεις πρωτόγνωρες, ανθισμένους κήπους, υπέροχους χαρακτήρες και απρόσμενες μεταμορφώσεις,  η σκληρότητα και η απληστία παίρνουν θέση μάχης απέναντι στα αντίθετά τους και χάνουν.    Με αφετηρία το μύθο των Μελιάδων Νυμφών και την προέλευση του Χάλκινου Γένους, η συγγραφέας επιστρατεύει ξανά τους βασικούς ήρωές της από το βιβλίο της «Περιπέτεια στο βασίλειο των θεών», αλλά και μια πλειάδα άλλων χαρακτήρων, για να υφάνει μία ιστορία ολότελα δική της με φόντο ένα τοπίο απ’ άκρη σ’ άκρη ελληνικό.    Και όλ’ αυτά, δοσμένα μέσα από ένα ανάλαφρο και διαυγές κείμενο, που γοητεύει τους μεγάλους και συνεπαίρνει τους μικρούς.  Είχα την χαρά και την τιμή να το διαβάσω πριν γίνει βιβλίο.  Και τώρα το καμαρώνω φυλλομετρώντας το ξανά και σταματώντας κάθε τόσο να θαυμάσω την καλαίσθητη εικονογράφηση της Μαργαρίτας Ράντεβα, που το εμπλουτίζει και το συμπληρώνει. 



Σάββατο, 17 Μαρτίου 2012

Περιοδικό "Διαβάζω" για το Μυστικό της Ανεμότρυπας, τεύχος 527, Μάρτιος 2012


Χριστίνα Κόλλια: Το μυστικό της Ανεμότρυπας, εκδόσεις Φίλντισι, Αθήνα 2011


 
Εικόνα από το εσωτερικό του βιβλίου

Η μάγισσα Ζαχαρούλα, που στα αρχαία χρόνια την έλεγαν Ιασώ, άλλαξε όνομα και κρύβεται στο βουνό της Οίτης. Η Ζαχαρούλα αγαπά πολύ τα παιδιά και στο εργαστήρι της δουλεύει αδιάκοπα μαζί με τις νύμφες του δάσους φτιάχνοντας συνταγές για υγιεινά γλυκά. Γιατί η Μέλια φυλάκισε τον Φρίζο, το ξωτικό, στο σκοτεινό βασίλειο της Ανεμότρυπας; Τι γυρεύει ο χρυσαετός πάνω από την κοιλάδα της Σπερχειάδας; Θα καταφέρει ο Μαΐστρος να βοηθήσει την παρέα της θείας Χαράς να βρει τη μαγική κουτάλα; «Το μυστικό της Ανεμότρυπας» είναι μια συναρπαστική περιπέτεια που καταγγέλλει την αλαζονεία και την απληστία και ταυτόχρονα προσφέρει στα παιδιά ένα θησαυρό γνώσεων από την ελληνική φύση και τη μυθολογία.
Δ. Β. Τ.


Πέμπτη, 16 Φεβρουαρίου 2012

Το μυστικό της Ανεμότρυπας από τον "Εξώστη"

Εξώστης - 500+416 - Fahrenheit451 - Fahrenheit451

"Για τη γιατρειά των ανθρώπων"
του Γ. Φωτιάδη

Είναι γνωστό εδώ και αιώνες πως η χρήση του μύθου -και ακόμη περισσότερο της αλληγορίας- επιτρέπει στον αφηγητή να αποφύγει δυσάρεστα ή και ακόμη βαρετά μονοπάτια τόσο για τον ίδιο όσο και για τους αναγνώστες του. Μπορείς πάντοτε να πεις τα ίδια ακριβώς πράγματα γράφοντας ένα ακόμη φιλοσοφικό δοκίμιο γεμάτο ηθικούς, κανονιστικούς αφορισμούς και με δεκάδες παραπομπές στην εγχώρια και τη διεθνή βιβλιογραφία ή ένα άρθρο πολιτικού περιεχομένου που θα αναμασά τα ίδια επιχειρήματα, τις ίδιες απόψεις ενδεχομένως με διαφορετική, καλύτερη ή χειρότερη, αναδιατύπωση. Μπορείς ωστόσο να γράψεις ένα παραμύθι που θα απευθύνεται εξίσου σε παιδιά και σε ενήλικες και τούτο θα συνιστά από μόνο του μία σημαντική επιτυχία.

 Ένα κείμενο που θα μπορεί να διαβαστεί τόσο από ένα παιδί όσο και από έναν ενήλικα - είτε πρόκειται για τον ίδιο τον γονιό του, τον μεγάλο αδελφό του, τον άνθρωπο που θα σταθεί πλάι του, θα του αφιερώσει χρόνο και προπαντός θα συζητήσει μαζί του για όλα όσα γράφει- είτε όχι. Και τούτο είναι που πέτυχε με το βιβλίο της Το Μυστικό της Ανεμότρυπας η Χριστίνα Κόλλια. Πρόκειται για μία αλληγορία που μέσα σε λιγότερο από ογδόντα σελίδες μιλάει για σημαντικά ζητήματα που αφορούν τις ανθρώπινες σχέσεις όπως η απληστία, η αλαζονεία, η πίστη και η προδοσία, η αρχομανία, η διαφθορά, η φιλία, η ίαση, η γιατρειά των ανθρώπων και το εμπόριό της. Με πανέμορφη, ελλειπτική εικονογράφηση της Μαργαρίτας Ράντεβα, που αφήνει τη φαντασία να ταξιδέψει ελεύθερα και την επιμέλεια της Κλαίρης Παπαμιχαήλ, η Χρ. Κόλλια παρουσιάζει ένα όμορφο, αλλά κυρίως γνήσιο, παραμύθι που αξίζει να διαβαστεί. Ειδικά στις ημέρες που ζούμε. 

Πέμπτη, 9 Φεβρουαρίου 2012

Η συγγραφέας Λιλή Μαυροκεφάλου είπε για "Το μυστικό της Ανεμότρυπας"


Το "μυστικό της Ανεμότρυπας" είναι αφιερωμένο στον πατέρα της συγγραφέως και στις μυθικές στιγμές που της χάρισε με την αγάπη του.
Σίγουρα εκείνες οι στιγμες θα είχαν μέσα τους και παραμύθι. Γιατί το παραμύθι είναι αγάπη.

Αγάπη προσφέρει και η παραμυθού Χαρά- το alter ego της συγγραφέως - σε λουλούδια, ζώα, παιδιά. Για τον μικρό Χάρη θέλει να φτιάξει μια τούρτα γενεθλίων από βοτανοζαχαρωτά! Υγιεινή. Νόστιμη. Μοναδική. Καθόλου εύκολη υπόθεση, όμως έχει αρωγούς, εκτός από το σκύλο και τη γάτα  της, και πλάσματα παραμυθένια. Η καλή μάγισσα Ζαχαρούλα γνωρίζει τη συνταγή για την τούρτα, όμως γνώση δίχως πράξη είναι άχρηστη.

Στις συναρπαστικές περιπέτειες για την ανάκτηση της μαγικής κουτάλας  αναμετρώνται η  αφιλοκέρδεια με την απληστία κι ο αναγνώστης αγωνιά να νικήσει η πρώτη, καθώς ταυτίζει την δεύτερη με το Κακό. Αλλά για να νικηθεί το Κακό πρέπει το Καλό να οργανωθεί και να παλέψει.

Η κακιά μάγισσα Μέλια, μαζί με τους πειθήνιους στρατιώτες της, τελικά εξουδετερώνεται και μεταμορφώνεται σε φλαμουριά. Λυτρωμένη από την  αγωνία να φυλάει  και να αυξάνει το χρυσάφι της, κλεισμένη στο σκοτάδι της σπηλιάς, γεύεται τη γαλήνη, την ελευθερία, το φως.  

Η αγωνιστική αγάπη κέρδισε.

Το " μυστικό της Ανεμότρυπας", μέσα από ενδιαφέρουσα πλοκή, ρέουσα γλώσσα, ζωηρούς διαλόγους και χιούμορ, καταφέρνει να περάσει ανθρωπιστικά και οικολογικά  μηνύματα και να φανερώσει, με όχημα τη μυθολογία, τη διαχρονικότητα του Έλληνα,

Η ωραία εικονογράφηση φωτίζει και συμπληρώνει εύστοχα το κείμενο. Ένα βιβλίο που αξίζει να διαβαστεί και να καρποφορήσει.

Λιλή Μαυροκεφάλου

Aρχαιολόγος - συγγραφέας

Τετάρτη, 8 Φεβρουαρίου 2012

Η Παυλίνα Παμπούδη έγραψε για "Το μυστικό της Ανεμότρυπας"


Η Χριστίνα Κόλλια έφτιαξε ένα γλυκό παραμύθι για νύμφες, μάγισσες και ξωτικά, ζυμωμένο με ανέμους, στολισμένο με πεταλούδες και σφήκες, αρωματισμένο με σιρόπι φράουλας, πασπαλισμένο με ζάχαρη άχνη. Και με αφορμή το ορεκτικό αυτό παραμύθι, φιλεύει τα παιδιά (αλλά και τους μεγάλους) με λαχταριστές μπουκίτσες γνώσης: μυθολογία, γεωγραφία, οικολογία, υγιεινή διατροφή, περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση: 
Η τρυφερή αλλά και τολμηρή γιαγιά Χαρά, μαζί με τους συντρόφους της, τη γατούλα Ολυμπία και τον σκυλάκο Ευτύχιο ( ήρωες και στο προηγούμενο βιβλίο της Χριστίνας Κόλλια, Περιπέτεια στο Βασίλειο των Θεών), από τη μοσχομυριστή κουζίνα και το ζεστό σαλονάκι της, εξορμά για άλλη μια περιπέτεια στους μαγεμένους τόπους της Ελλάδας, τα βουνά της, τα δάση της, τις πηγές της . 
Το ρεπορτάζ λεπτό προς λεπτό από το θαυμαστό ταξίδι τους, καλύπτει με τις ζωντανές εικόνες της η ζωγράφος Μαργαρίτα Ράντεβα.
Απολαύστε το βιβλίο!

Παυλίνα Παμπούδη
Συγγραφέας – Ποιήτρια
- Zωγράφος




Κυριακή, 22 Ιανουαρίου 2012

"Το μυστικό της Ανεμότρυπας" πρώτη παρουσίαση

"Το μυστικό της Ανεμότρυπας", Εκδόσεις Φίλντισι, παρουσιάστηκε στην ημερίδα "Φιλοσοφικές και Θεραπευτικές πρακτικές" που διοργάνωσε, 21.1.12, το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών.



Προκαταρκτικό πρόγραμμα
Preliminary program

10.00 Προσφώνηση – Εισαγωγή
Address - Introduction:
Δρ. Αθανασία Λεοντσίνη, καθηγήτρια Φιλοσοφίας - Διευθύντρια Τομέα Φιλοσοφίας

10.20 Το σώμα στον Νίτσε ως θεραπεία από την θεολογία του ορθού λόγου
The Body according to Nietzsche as therapy from the theology of Reason
Δρ Δημήτριος Λαμπρέλλης, καθηγητής Φιλοσοφίας – συγγραφέας – εκδότης περιοδικού Διά - λογος

10.40 Η Φιλοσοφική Θεραπευτική κατά τον Βιτκενστάιν
The Philosophical Therapeutic of Wittgenstein
Δρ Αθανάσιος Σακελλαριάδης, επίκ. καθηγητής Φιλοσοφίας

11.00 Το σώμα στα κείμενα των πατέρων της εκκλησίας
The Body in the Texts of the Church Fathers
Δρ Κατερίνα Διαμαντοπούλου - Κωνσταντίνος Ηλιόπουλος, Θεολόγοι

11.20 Θρησκεία και Θεραπεία
Religion and Therapy
Δρ Μάριος Μπέγζος, καθηγητής Κοινωνικής Θεολογίας – Κοσμήτωρ Θεολογικής Σχολής

11.40 Νοσηρότητα και Θεραπεία στη σκιά της πρώτης οικογένειας
Illness and Therapy in the Shadow of the First Family
Τρύφωνας Ζαχαριάδης, ψυχαναλυτικός θεραπευτής

12.00 Η σωματοψυχοπαιδαγωγική, ως σύζευξη φιλοσοφίας και θεραπευτικής
La somato psychopedagogie, entrelacement entre philosophie et therapeutique
Dr Danis Bois, Ιδρυτής της ΣΨΠ μεθόδου - Πρόεδρος του ερευνητικού κέντρου Point dAppui - συγγραφέας

12.45 Διάλειμμα – μουσικοχορευτικό δρώμενο του Κ. Καραμπερόπουλου και της Θάλειας Δίτσα  – κέρασμα : κοπή βασιλόπιτας
Break – dancetheater happening with K. Karamperopoulosand Thaleia Ditsatreat: New Year cake

14.00 Εισαγωγή στις παραστατικές τέχνες
Introduction to performative arts
Δρ Μαρίκα Θωμαδάκη – Καθηγήτρια Σημειολογίας του Θεάτρου – Πρόεδρος του Κέντρου Σημειολογίας του Θεάτρου

14.20 Η θεραπευτική λειτουργία του τραγικού λόγου στον αρχαίο και στον σύγχρονο θεατή
The therapeutic function of the tragic logos for the ancient and contemporary spectator
Δρ Μαρία Κέκκου – Θεατρολόγος – Συγγραφέας

14.40 Η πρόσληψη της κάθαρσης στο γαλλικό θέατρο (κλασικό και σύγχρονο)
The Reception of Catharsis in French theatre (classical and contemporary)
Δρ Ντόρα Λεονταρίδου – Ερευνήτρια της γαλλικής λογοτεχνίας

15.00 Η έννοια της θεραπευτικής δικαιοσύνης και το παράδειγμα του αρχαίου ελληνικού χορού
The Concept of Therapeutic Justice and the Paradigm of Ancient Greek Dance
Δρ Άννα Λάζου – Λέκτορας Ανθρωπολογικής Φιλοσοφίας – Σκηνοθέτις

15.20 Τέχνη και Φύση : Θεραπευτικά μοτίβα
Εργασίες φοιτητών του τμήματος ΦΠΨ, στο πλαίσιο των διαλόγων του Οικοφοιτητικού αίθριου. Συντονίζει η Ανδρονίκη Μαστοράκη, μεταπτυχιακή φοιτήτρια – συγγραφέας
Art and Physis : Therapeutic motives
Papers by students of the PPP Department, in the context of the dialogues of the Ecostudent Festival. Coordinated by Mrs Androniki Mastoraki, postgraduate student - author

Φιλία Κανελλοπούλου, φοιτήτρια: Φυσικό και φυσικότητα στο θέατρο
Nature and physicality in theatre

Γιάννης Μήτσου, φοιτητής: Θεραπευτικά μοτίβα της έννοιας της φύσης
Therapeutic Motives of the Concept of Nature

Δημήτρης Σδρόλιας, υποψήφιος διδάκτωρ: Ψυχανάλυση: το φιλοσοφούν Σώμα;
Psychoanalysis: the philosophizing body

16.20 Σύγχρονες θεραπευτικές χρήσεις του χοροθεάτρου και της μουσικής
Contemporary therapeutic uses of dancetheatre and music

α) Αυθεντική κίνηση και Χοροθεραπεία με την Οζλέμ Λαλέ Καλελί
Authentic Movement and Dance Therapy with Ozlem Lale Kaleli

β) Απώλεια του κοινωνικού σώματος - butoh και θεραπεία με τον Mateusz Iwulski
Loss of the social body - butoh and therapy
with Mateusz Iwulski

γ) Θεραπευτική μουσική με τον Θανάση Δρίτσα
Therapeutic music with Thanassis Dritsas

δ) Δημιουργικός χορός  με την Δρα Νίτσα Μπουρνέλη
Creative Dance with Dr Nitsa Bourneli

17. 40 Εφαρμογές στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση, με αφορμή το παραμύθι της Χριστίνας Κόλλια, "Το μυστικό της Ανεμότρυπας"
Applications in elementary education, on the occasion of the tale, The Secret of the Wind Hole, by Christina Kollia

Διαβάζουν οι: Ζωή Αλουπογιάννη, Αμαλία Κουμπούρα, Ανδρέας Κουτσουρέλλης και Όλγα Παπαχρυσοστόμου.

18.00 Προβολή ταινίας: Σαν παράδεισος του Κάι Πόλλακ προλογίζει η ποιήτρια Λέτα Κουτσοχέρα
Film: As it is in Heaven, by Kay Pollak, forwarded by Leta Koutsochera – poetess








Πέμπτη, 5 Ιανουαρίου 2012

"Το μυστικό της Ανεμότρυπας" από τις Εκδόσεις Φίλντισι - σε λίγες μέρες στα βιβλιοπωλεία

Περίληψη οπισθόφυλλου:
"Η μάγισσα Ζαχαρούλα, που πολύ παλιά την έλεγαν Ιασώ, όχι μόνο άλλαξε όνομα αλλά κρύβεται στο βουνό της Οίτης. Η Ζαχαρούλα αγαπά πολύ τα παιδιά και στο εργαστήρι της δουλεύει αδιάκοπα μαζί με τις νύμφες του δάσους φτιάχνοντας συνταγές για υγιεινά γλυκά. Γιατί η Μέλια φυλάκισε τον Φρίζο - το ξωτικό στο σκοτεινό βασίλειο της Ανεμότρυπας; Τι γυρεύει ο χρυσαετός πάνω από την κοιλάδα της Σπερχειάδας; Ο Μαΐστρος θα καταφέρει να βοηθήσει την παρέα της θείας Χαράς να βρει τη μαγική κουτάλα;
«Το μυστικό της Ανεμότρυπας» είναι μια συναρπαστική περιπέτεια που καταγγέλλει την αλαζονεία και την απληστία και ταυτόχρονα προσφέρει στα παιδιά ένα θησαυρό γνώσεων από την ελληνική φύση και τη μυθολογία."




«Το Μυστικό της Ανεμότρυπας» τιμήθηκε το 2009, ως ανέκδοτο έργο, με το Γ΄Βραβείο Παιδικής Λογοτεχνίας στον 28ο Πανελλήνιο Διαγωνισμό της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών.