Κρύβω μέσα στο στήθος μου το κουβάρι, ένα κουβάρι κόκκινο βαθύ σαν πλακούντας και το νήμα του σαν τον ομφάλιο λώρο με τροφοδοτεί με το αίμα της ελπίδας για τη ζωή, την έξοδο, τη σωτηρία» Θείος Έρως- απόσπασμα
Αθήνα, Ιούλιος 2011.
Κι ενώ η πόλη περιπλανάται σε οδούς πτώσης και κατάπτωσης, ένας «Θείος Έρως», ίδιος με ομφάλιο λώρο – τροφό πνευματικής ανάτασης κι ανάστασης, ξεδιπλώνεται με τη μορφή μουσικοθεατρικού δρώμενου στον χώρο του Παλιού Πανεπιστημίου στην οδό Θόλου.
Ένας ομφάλιος λώρος άρρηκτα συνδεδεμένος με τον πλακούντα της ερευνητικής και καλλιτεχνικής ομάδας «Δρυός Τόποι», που επτά συνεχή χρόνια κυοφορεί και γεννά αδιάκοπα την υψηλή τέχνη της αρχαίας όρχησης.
Η Άννα Λάζου, Λέκτωρ της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών και ιδρύτρια της ομάδας «Δρυός Τόποι», μας εξέπληξε για μια ακόμα φορά. Διοργανώνοντας ένα αλησμόνητο οκταήμερο εκδηλώσεων στον χώρο του Παλιού Πανεπιστημίου, η Άννα Λάζου, ξετύλιξε με σπουδή το κουβάρι της ελπίδας, που σαν θαλασσόχορτο αγωνιά στην άμπωτη, και φώτισε την έξοδο της σωτηρίας μέσω της Τέχνης.
Είθε η Πρυτανική Αρχή να καθιερώσει και να θεσμοθετήσει αυτή την πνευματική όαση που μας συνεπήρε τον φετινό Ιούλιο, και σ’ όλους τους καιρούς, χαλεπούς ή δοξαστικούς, να παραμείνει ένας χυμώδης ποταμός που εισβάλοντας από παντού θα μας τυλίγει.
«Ένα θαλασσόχορτο που αγωνιά στην άμπωτη
η ψυχή μου
και εσύ ένας χυμώδης ποταμός που εισβάλεις από παντού
Τυλίγοντάς με…» Θείος Έρως - απόσπασμα
Χ.Κ.
Μουσικοθεατρικό δρώμενο: "Θείος Έρως" από την ερευνητική - καλλιτεχνική ομάδα "Δρυός Τόποι", με την αιγίδα του Εθνικού & Καποδιστριακού Πανεπιστημίου
Σκηνοθεσία: Άννα Λάζου
Κείμενα: Μαρία Κέκκου
Κοστούμια: Μαίρη Τριανταφύλλου
Φωτογραφίες: Δημήτρης Μαυρόπουλος
Πέμπτη 28 Ιουλίου 2011
Σάββατο 11 Ιουνίου 2011
"Γράμματα σε φίλους" από τους οι μαθητές του Κέντρου Τέχνης Michelangelo που ζωγραφίζουν με Λέξεις και μιλούν με Χρώματα
Αγαπητοί ασθενείς, συνοδοί κι εξαίρετοι υποστηρικτές,
εμείς που ζούμε καθημερινά στο χώρο του «Αγίου Σάββα», αναρωτηθήκαμε τι θα ήταν εκείνο που θα μπορούσε να βελτιώσει αυτό το χώρο. Τι θα έδινε παρουσία και φωνή στους άψυχους τοίχους. Στους τοίχους που αφουγκράζονται κι ο αέρας μιλάει. Σ’ ένα περιβάλλον που το πνεύμα ανησυχεί και η ψυχή ψάχνει… Που όλα κινούνται και κινητοποιούνται. Που μοιάζουν ήσυχα αλλά οι σκέψεις και τα συναισθήματα φωνάζουν στη σιωπή. Τι θα ήταν εκείνο που θα δονούσε θετικά το χώρο ενάντια στο γκρίζο της αγωνίας και θα άνοιγε κανάλια επικοινωνίας στη χαρά, στα χρώματα, στα αρώματα και στα τραγούδια.
Έτσι «γεννήθηκε» αυτή η εφημερίδα, από τα παιδιά του Κέντρου Τέχνης Michelangelo, προσφέροντας μέσα από τις σελίδες της λόγια και ζωγραφιές απλόχερης Αγάπης στο συνάνθρωπο. Γιατί ο κόσμος αποκτά ουσιαστικό νόημα όταν τον κοιτάς μέσα από τα μάτια των παιδιών. Των παιδιών που εμπνεύστηκαν από δύο χαρισματικές προσωπικότητες, την εικαστικό Μαργαρίτα Ράντεβα, διευθύντρια του Κέντρου Τέχνης και τη λογοτέχνιδα Χριστίνα Κόλλια, υπεύθυνη του τμήματος Δημιουργικής Γραφής.
Γιατί Αξίζει να μοιραζόμαστε τα δύσκολα…
Παναγιώτης Μινογιάννης
Διοικητής Α.Ο.Ν.Α. «Ο ΑΓΙΟΣ ΣΑΒΒΑΣ»
Μ. Παπακωνσταντίνου
Διευθύντρια τμήμ. Κοινωνικής Εργασίας Α.Ο.Ν.Α. «Ο ΑΓΙΟΣ ΣΑΒΒΑΣ»
"..Όπως τ’ αστέρια, έτσι και οι άνθρωποι ξαναβρίσκουν τη λάμψη τους. Αρκεί να μην εγκαταλείψουν το δικό τους ουρανό που είναι η ελπίδα."
Στέλλα Α΄ τάξη Γυμνασίου
"...Α, κάτι ακόμα που κάνω, και με γεμίζει ευχαρίστηση, είναι να βάζω μέσα σε βιβλία πέταλα από διάφορους ανθούς και να τα αποξηραίνω. Έτσι έχω την προσωπική μου συλλογή με πολύχρωμα ευωδιαστά λουλούδια, όλο το χρόνο. Σου στέλνω με τη σκέψη μου ένα λουλούδι για να στολίσεις το πέτο σου."
Ειρήνη Στ΄τάξη Δημοτικού
"...Η μουσική είναι μια καλή παρέα για κάθε ώρα και στιγμή. Μαζί της μπορείς να ταξιδέψεις σ’ όλες τις χώρες του κόσμου χωρίς λεφτά και διαβατήριο. Είναι τόσο απλό. Διαλέγεις cd ή ραδιοφωνικούς σταθμούς με διαφορετικά είδη μουσικής κι αμέσως βρίσκεσαι σ’ όποιο μέρος του κόσμου λαχταράς να επισκεφθείς."
Νικολέττα Στ΄τάξη Δημοτικού
"...Στις σελίδες των βιβλίων υπάρχει ένας κόσμος μαγικός. Γεμάτος συντροφιά και παρηγοριά. Διαβάζεις τις σκέψεις άλλων ανθρώπων και πολλές φορές συναντάς ιστορίες που μοιάζουν με τη δική σου."
Αθηνά Στ΄τάξη Δημοτικού "... Ότι βλέπεις κι ότι αισθάνεσαι μπορείς να το εμπιστεύεσαι σε ένα ημερολόγιο κι έτσι θα έχεις ένα κολλητό φίλο που θα βρίσκεται κάθε στιγμή κοντά σου. Όταν γράφεις, να ταξιδεύεις με τις λέξεις και μετά να κάθεσαι να τις διαβάζεις." Άγγελος Στ΄τάξη Δημοτικού
"...Ξέχασα να σου πω ότι εγώ ζωγραφίζω, τα πιο όμορφα πράγματα, όταν φτιάχνω το δικό μου φανταστικό κόσμο. Αυτός ο κόσμος βρίσκεται σ’ ένα λιβάδι γεμάτο λουλούδια και πεταλούδες κι εγώ κάνω πικ - νικ με τους φίλους μου. Πάρε λοιπόν μαρκαδόρους, ξυλομπογιές, νερομπογιές ή κηρομπογιές και ξεκίνα!"
Δέσποινα Δ΄τάξη Δημοτικού
"..Άλλοτε πάλι κάνω χάρτινες κατασκευές με ήλιους ή φυτεύω ήλιους σε μια γλάστρα. Διαβάζω βιβλία με ήλιους, όπως το αγαπημένο μου: «Ο ήλιος της Λίζας». Τρώω ηλιόσπορους. Όπως κατάλαβες, κάθε τι που έχει να κάνει με τον ήλιο μου δίνει ευχαρίστηση και με κάνει να νιώθω γεμάτη αισιοδοξία. Εύχομαι ένας ήλιος ν’ αλλάξει και τη δική σου ζωή."
Χριστίνα Δ΄τάξη Δημοτικού
"...Ξέρεις πως όταν κοιτάζεις τα πουλιά όλα γίνονται καλύτερα; Όταν βρεις ένα παπαγάλο μίλα του. Εγώ αυτό κάνω. Πες του αστεία και γέλασε με την καρδιά σου. Μετά να τον ζωγραφίσεις. Ή να τον βγάλεις από το κλουβί του και να φάτε μαζί ένα παγωτό."
Κωνσταντίνος Γ΄τάξη Δημοτικού
"...Οι φίλοι είναι σπουδαίο πράγμα. Εγώ τους αγαπώ όσο τίποτα και μ’ αρέσει να περνάω αρκετό χρόνο μαζί τους. Συναντιόμαστε συχνά και πίνουμε ζεστή σοκολάτα ή ένα δροσερό χυμό."
Γιάννης Β΄τάξη Δημοτικού
"...Όταν φυσάει κάθομαι στο μπαλκόνι. Αφήνομαι ελεύθερος σα να θέλω να με πάρει ο αέρας και να με πάει μακριά. Πολύ μακριά. Πολλές φορές κοιτάζω τα φύλλα που κουνιούνται πάνω στα δέντρα και στα πεζοδρόμια και νομίζω πως χορεύω μαζί τους."
Πέτρος Δ΄τάξη Δημοτικού
Ευχαριστούμε θερμά:
Τη Διοίκηση καθώς επίσης και τη Διεύθυνση του τμήματος Κοινωνικής Εργασίας, του Α.Ο.Ν.Α. "Ο Άγιος Σάββας", για την εμπιστοσύνη τους στο έργο μας.
Την κυρία Ελένη Κάβουρα για την ευγενική της χορηγία στην κάλυψη των εξόδων της παρούσας έκδοσης.
Μαργαρίτα Ράντεβα
Χριστίνα Κόλλια
εμείς που ζούμε καθημερινά στο χώρο του «Αγίου Σάββα», αναρωτηθήκαμε τι θα ήταν εκείνο που θα μπορούσε να βελτιώσει αυτό το χώρο. Τι θα έδινε παρουσία και φωνή στους άψυχους τοίχους. Στους τοίχους που αφουγκράζονται κι ο αέρας μιλάει. Σ’ ένα περιβάλλον που το πνεύμα ανησυχεί και η ψυχή ψάχνει… Που όλα κινούνται και κινητοποιούνται. Που μοιάζουν ήσυχα αλλά οι σκέψεις και τα συναισθήματα φωνάζουν στη σιωπή. Τι θα ήταν εκείνο που θα δονούσε θετικά το χώρο ενάντια στο γκρίζο της αγωνίας και θα άνοιγε κανάλια επικοινωνίας στη χαρά, στα χρώματα, στα αρώματα και στα τραγούδια.
Έτσι «γεννήθηκε» αυτή η εφημερίδα, από τα παιδιά του Κέντρου Τέχνης Michelangelo, προσφέροντας μέσα από τις σελίδες της λόγια και ζωγραφιές απλόχερης Αγάπης στο συνάνθρωπο. Γιατί ο κόσμος αποκτά ουσιαστικό νόημα όταν τον κοιτάς μέσα από τα μάτια των παιδιών. Των παιδιών που εμπνεύστηκαν από δύο χαρισματικές προσωπικότητες, την εικαστικό Μαργαρίτα Ράντεβα, διευθύντρια του Κέντρου Τέχνης και τη λογοτέχνιδα Χριστίνα Κόλλια, υπεύθυνη του τμήματος Δημιουργικής Γραφής.
Γιατί Αξίζει να μοιραζόμαστε τα δύσκολα…
Παναγιώτης Μινογιάννης
Διοικητής Α.Ο.Ν.Α. «Ο ΑΓΙΟΣ ΣΑΒΒΑΣ»
Μ. Παπακωνσταντίνου
Διευθύντρια τμήμ. Κοινωνικής Εργασίας Α.Ο.Ν.Α. «Ο ΑΓΙΟΣ ΣΑΒΒΑΣ»
"..Όπως τ’ αστέρια, έτσι και οι άνθρωποι ξαναβρίσκουν τη λάμψη τους. Αρκεί να μην εγκαταλείψουν το δικό τους ουρανό που είναι η ελπίδα."
Στέλλα Α΄ τάξη Γυμνασίου
"...Α, κάτι ακόμα που κάνω, και με γεμίζει ευχαρίστηση, είναι να βάζω μέσα σε βιβλία πέταλα από διάφορους ανθούς και να τα αποξηραίνω. Έτσι έχω την προσωπική μου συλλογή με πολύχρωμα ευωδιαστά λουλούδια, όλο το χρόνο. Σου στέλνω με τη σκέψη μου ένα λουλούδι για να στολίσεις το πέτο σου."
Ειρήνη Στ΄τάξη Δημοτικού
"...Η μουσική είναι μια καλή παρέα για κάθε ώρα και στιγμή. Μαζί της μπορείς να ταξιδέψεις σ’ όλες τις χώρες του κόσμου χωρίς λεφτά και διαβατήριο. Είναι τόσο απλό. Διαλέγεις cd ή ραδιοφωνικούς σταθμούς με διαφορετικά είδη μουσικής κι αμέσως βρίσκεσαι σ’ όποιο μέρος του κόσμου λαχταράς να επισκεφθείς."
Νικολέττα Στ΄τάξη Δημοτικού
"...Στις σελίδες των βιβλίων υπάρχει ένας κόσμος μαγικός. Γεμάτος συντροφιά και παρηγοριά. Διαβάζεις τις σκέψεις άλλων ανθρώπων και πολλές φορές συναντάς ιστορίες που μοιάζουν με τη δική σου."
Αθηνά Στ΄τάξη Δημοτικού "... Ότι βλέπεις κι ότι αισθάνεσαι μπορείς να το εμπιστεύεσαι σε ένα ημερολόγιο κι έτσι θα έχεις ένα κολλητό φίλο που θα βρίσκεται κάθε στιγμή κοντά σου. Όταν γράφεις, να ταξιδεύεις με τις λέξεις και μετά να κάθεσαι να τις διαβάζεις." Άγγελος Στ΄τάξη Δημοτικού
"...Ξέχασα να σου πω ότι εγώ ζωγραφίζω, τα πιο όμορφα πράγματα, όταν φτιάχνω το δικό μου φανταστικό κόσμο. Αυτός ο κόσμος βρίσκεται σ’ ένα λιβάδι γεμάτο λουλούδια και πεταλούδες κι εγώ κάνω πικ - νικ με τους φίλους μου. Πάρε λοιπόν μαρκαδόρους, ξυλομπογιές, νερομπογιές ή κηρομπογιές και ξεκίνα!"
Δέσποινα Δ΄τάξη Δημοτικού
"..Άλλοτε πάλι κάνω χάρτινες κατασκευές με ήλιους ή φυτεύω ήλιους σε μια γλάστρα. Διαβάζω βιβλία με ήλιους, όπως το αγαπημένο μου: «Ο ήλιος της Λίζας». Τρώω ηλιόσπορους. Όπως κατάλαβες, κάθε τι που έχει να κάνει με τον ήλιο μου δίνει ευχαρίστηση και με κάνει να νιώθω γεμάτη αισιοδοξία. Εύχομαι ένας ήλιος ν’ αλλάξει και τη δική σου ζωή."
Χριστίνα Δ΄τάξη Δημοτικού
"...Ξέρεις πως όταν κοιτάζεις τα πουλιά όλα γίνονται καλύτερα; Όταν βρεις ένα παπαγάλο μίλα του. Εγώ αυτό κάνω. Πες του αστεία και γέλασε με την καρδιά σου. Μετά να τον ζωγραφίσεις. Ή να τον βγάλεις από το κλουβί του και να φάτε μαζί ένα παγωτό."
Κωνσταντίνος Γ΄τάξη Δημοτικού
"...Οι φίλοι είναι σπουδαίο πράγμα. Εγώ τους αγαπώ όσο τίποτα και μ’ αρέσει να περνάω αρκετό χρόνο μαζί τους. Συναντιόμαστε συχνά και πίνουμε ζεστή σοκολάτα ή ένα δροσερό χυμό."
Γιάννης Β΄τάξη Δημοτικού
"...Όταν φυσάει κάθομαι στο μπαλκόνι. Αφήνομαι ελεύθερος σα να θέλω να με πάρει ο αέρας και να με πάει μακριά. Πολύ μακριά. Πολλές φορές κοιτάζω τα φύλλα που κουνιούνται πάνω στα δέντρα και στα πεζοδρόμια και νομίζω πως χορεύω μαζί τους."
Πέτρος Δ΄τάξη Δημοτικού
Ευχαριστούμε θερμά:
Τη Διοίκηση καθώς επίσης και τη Διεύθυνση του τμήματος Κοινωνικής Εργασίας, του Α.Ο.Ν.Α. "Ο Άγιος Σάββας", για την εμπιστοσύνη τους στο έργο μας.
Την κυρία Ελένη Κάβουρα για την ευγενική της χορηγία στην κάλυψη των εξόδων της παρούσας έκδοσης.
Μαργαρίτα Ράντεβα
Χριστίνα Κόλλια
Σάββατο 2 Απριλίου 2011
2 Απριλίου - Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου
Χανς Κρίστιαν Άντερσεν
Ένα ασχημόπαπο, με ταπεινή καταγωγή, γεννήθηκε, στις 2 Απριλίου του 1805, σ’ ένα χωριό της Δανίας. Το ασχημόπαπο είχε πολύ δύσκολα παιδικά χρόνια. Ήταν όμως χαρισματικό, γενναίο και πεισματάρικο, γι’ αυτό και δεν το έβαλε ποτέ κάτω. Τα πρώτα του ταξίδια τα έκανε στην Ποίηση, γράφοντας τα δικά του ποιήματα. Ύστερα αποφάσισε να γυρίσει τον κόσμο και να γράψει για τις ομορφιές του. Ακόμα και στην Ελλάδα έφτασε. Μαγεύτηκε από την Ακρόπολη και τον Κεραμεικό, ζωγράφισε την Καπνικαρέα.
Το ασχημόπαπο έκανε ότι μπορούσε αλλά κανένας δεν του έδινε ιδιαίτερη σημασία, κάποιοι μάλιστα το κορόιδευαν. Έτσι, ανακάλυψε ότι όλα τα μυστικά της ζωής κρύβονται μέσα στα παραμύθια. Κι αποφάσισε να γράψει τα δικά του. Κι ήταν τόσο αληθινά τα παραμύθια του, που το ασχημόπαπο έγινε ο Κύκνος των παραμυθιών.
Αν κι έχουν περάσει τόσα πολλά χρόνια από τη μέρα που ο Κύκνος έφυγε για την «αιώνια χώρα του παραμυθιού», κανένας δεν τον ξέχασε. Γιατί ποτέ δεν έλειψαν από τον κόσμο, «τα ασχημόπαπα», «τα κοριτσάκια με τα σπίρτα», «οι βασίλισσες του χιονιού» και «τα μολυβένια στρατιωτάκια».
Χ.Κ.
Η Καπνικαρέα ζωγραφισμένη από τον Άντερσεν το 1841
Ένα ασχημόπαπο, με ταπεινή καταγωγή, γεννήθηκε, στις 2 Απριλίου του 1805, σ’ ένα χωριό της Δανίας. Το ασχημόπαπο είχε πολύ δύσκολα παιδικά χρόνια. Ήταν όμως χαρισματικό, γενναίο και πεισματάρικο, γι’ αυτό και δεν το έβαλε ποτέ κάτω. Τα πρώτα του ταξίδια τα έκανε στην Ποίηση, γράφοντας τα δικά του ποιήματα. Ύστερα αποφάσισε να γυρίσει τον κόσμο και να γράψει για τις ομορφιές του. Ακόμα και στην Ελλάδα έφτασε. Μαγεύτηκε από την Ακρόπολη και τον Κεραμεικό, ζωγράφισε την Καπνικαρέα.
Το ασχημόπαπο έκανε ότι μπορούσε αλλά κανένας δεν του έδινε ιδιαίτερη σημασία, κάποιοι μάλιστα το κορόιδευαν. Έτσι, ανακάλυψε ότι όλα τα μυστικά της ζωής κρύβονται μέσα στα παραμύθια. Κι αποφάσισε να γράψει τα δικά του. Κι ήταν τόσο αληθινά τα παραμύθια του, που το ασχημόπαπο έγινε ο Κύκνος των παραμυθιών.
Αν κι έχουν περάσει τόσα πολλά χρόνια από τη μέρα που ο Κύκνος έφυγε για την «αιώνια χώρα του παραμυθιού», κανένας δεν τον ξέχασε. Γιατί ποτέ δεν έλειψαν από τον κόσμο, «τα ασχημόπαπα», «τα κοριτσάκια με τα σπίρτα», «οι βασίλισσες του χιονιού» και «τα μολυβένια στρατιωτάκια».
Χ.Κ.
Η Καπνικαρέα ζωγραφισμένη από τον Άντερσεν το 1841
Δευτέρα 28 Μαρτίου 2011
"Οδύσσειος Έρως" - Γ΄Βραβείο Ποίησης 31ου Διεθνούς Διαγωνισμού ΔΕΕΛ
Σαρκία
των θνητών αιχμαλωσίες.
Έρωτα εσύ,
άγιε πολεμιστή.
M’ Ομηρικές δοξαστικές ακροστιχίδες
μακραίνει ο Οδυσσέας κ’ οι μνηστήρες
της Πηνελόπης αρματώνουν το φιλί.
Iθάκη
των ψυχών ακροβασία.
Πάθος εσύ,
τρισάγιο και σπονδή.
Με απολλώνεια φωνή και φωταψία
αλυσοδένονται οι σειρήνες κ’ η Πυθία
των μυστικών ξορκίζει τη σιωπή.
Φως που αντέχει στα γραμμένα
Σκοτάδι που ξεφτίζει στον καιρό
Μ’ ένα χρησμό ταξίδεψα σε σένα
Ανάθημα στο μέγα σ’ αγαπώ
Χ. Κ.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)











